وی از صوفیان سلسلة نعمت اللهی معروف به قلندر شاه صاحب خط و دانش و کفایت بود . مدتی پیشکاری دستگاه عباس میرزا نایب السلطنه را داشت و چندی نیز در کرمانشاهان به وزارت محبعلی خان ماکویی اشتغال داشت اما در تمام عمر طالب صحبت فقرا و عرفا بود و خدمت بسیاری از آنان را درک کرده و فیوضات دیده بود . پیوسته به دوام اذکار و اوراد می پرداخت و غالب شبها بیدار بود . مؤلف تذکرة حدﻴﻘﺔ الشعرا که بارها وی را ملاقات کرده می نویسد : گاهی به آزمایش طبع شعر می گفت اما خوب می گفت قلندر شاه در کرمانشاهان درگذشته و مدفنش همانجاست .
از رباعیات اوست :
گاهی دل من صورت دلدار شود  
که صاف چو آیینة زنگار شود
صد پاره اگر کنی ز هر پارة او   
عکس رخ دلدار پدیدار شود
***
از خواب عدم عشق تو بیدارم کرد  
در دایرة وجود هشیارم کرد
یک جام میم داد وز خویشم برهاند  
وزجام دگر ز خود خبر دارم کرد

منبع : حدﻴﻘﺔ الشعرا ج 3 صص 1591-1588