معرفی آذربایجان غربی - موسیقی آذربایجان غربی
موسيقي عاشيقي:
آهنگ هاي عاشيقي به گفته عاشيق ها 72 آهنگ است ولي بعضي تا 143 آهنگ نيز گفته اند كه به دسته هاي حماسي ، عشقي ، اخلاقي ، اجتماعي و وصف حال و روايت تقسيم مي شوند.
در بخش حماسي: عاشيق با نواختن آهنگ هاي تند و مهيج مانند :جنگ كوراوغو ، دبل جنگي ، شاه سئوني و دويمه كرم اشعاري را از زبان قهرمانان آذربايجاني مي خوانند و شنوندگان را به دفاع از آرمانهاي ديني، انساني و وطن دوستي تشويق مي نمايند.
در بخش عشقي:عاشق ها با آهنگ هاي عاطفي و شاد مثل تجنيس ، گوزللمه، دستان ، جليلي و قهرماني و نخجواني ، اشعار عشقي خود را دروصف الهي ، وطن يار ، ائمه اطهار (ع) و هرآنچه كه به آن عشق مي ورزند ، مي خوانند.
در بخش اخلاقي و اجتماعي :دراين بخش هم اشعاري در وصف صفت هاي پسنديده ،سخنان نصيحت آميز
و طريقه آداب و معاشرت خوب با آهنگ هاي دلنشين تاجري – امراهي ،ديوان تجنيس ، اكبري و غيره خوانده مي شود.
وصف حال و روایت:وصف حال وروايت نيز از ديگر بخش هاي موسيقي عاشيق هاست كه در اين قسمت عاشيق ها با اشعار دلنشين از خاطرات و حال و روز خودشان و ايل و طايفه و وطن خود تعريف مي كنند .
در واقع عاشيق هاي آذربايجان مالك گنجينه عظيم هنر وادبيات تاريخي مردمان اين سرزمين هستند و سرودهاي استادانه و داهيانه خودرا با ايده هاي بشر دوستانه و حفظ و سنن و هنر عاشيقي در ميان مردم رواج مي دهند .درگذشته به اين هنرمندان «اوزان» و «ارساق» و «يانشاق» مي گفتند و هنرمندان برجسته اين رشته را ده ده مي ناميدند.
برخي از اين هنرمندان عبارتند از :
ده ده ياديار : قرن دهم هجري ق
ده ده تراب : قرن دوازدهم ه. ق
ده ده قاسم : قرن سيزدهم
و مشهور تر از همه ده ده قورقود اولين عاشيق تاريخ آذربايجان
يكي از خصيصه هاي بارز موسيقي آذربايجان غربي بديهه گويي و بديهه سرايي است اين خصيصه به مجري آهنگ اجازه مي دهد كه نيروي خلاقيت و قوه خيال خويش را در مقياس وسيعي به كار اندازد و در عرصه پهناوري توسن خيال و تصور را به تاخت و تاز واداردو با مهارتي خارق العاده، ضمن رعايت كامل اصول فني موسيقي بي درنگ و في البداهه به مايه موسيقي تغيير شكل بدهد .بديهه سرايي نه فقط در متن موسيقي آذري بلكه در نحوه اجراي آن نيز به طور گسترده اي به كار مي رود كه حد و ميزان بديهه سرايي و تعداد لحظات و دفعات پرداختن به بديهه با قدرت و تصميمات هنرمندان مجري است .يكي از خصوصيات بديهه سرايي آن است كه چون هر بديهه در نوع خود تك و تكرار نشدني است در نتيجه موجب پيدايش تازگي و حالات نوين در تغييرات ملوديك موسيقي مي شود.
موسيقي ملي و مقامي:
موسيقي ملي و مقامي به خلق ماهني لاري و موغاملار معروف است . مقام خواني بيان آهنگين اشعاري است كه در سيلابهاي شعري و قالب هاي ريتميك قرار نمي گيرند موسيقي مقامي آذربايجان كه اغلب حاوي مضامين اعتقادي – مذهبي تعزلي مي باشد بيانگر حكايات و روايات باقي مانده از قرون گذشته است.
هريك از مقام هاي موسيقي آذربايجاني عنواني دارد كه معمولاً برگرفته ازحكايت هاو افسانه ها ،حماسه ها و يا موضوعاتي است كه به صورت شعر درآمده و با عنوان مقامي با همان نام شهرت يافته است .
افسانه هايي مانند «كوراوغلي » ،«اصلي وكرم» ، «كچل حمزه»، «شاه اسماعيل» وامثال آنها از جمله مقام ها هستند .اين مقام ها بازگو كننده آرزوها و آرمانهاي مردم ، طي قرون گذشته بود ، وبه عنوان نمونه هاي درخشان درموسيقي مقامي آذربايجان شناخته شده اند .موسيقي مقامي آذربايجان يا تنها باساز و يا همراهي ساز با خواننده اجرا مي شود(اسمعيل زاده،1383، ص7).
| < قبلی | بعدی > |
|---|