استاد احمد ترجاني زاده

استاد احمد فرزند ملاحسين در سال 1319 در مهاباد به دنيا آمد. تحت سرپرستي پدرش درس خواند و در محضر برادر دانشمند استاد محمد ترجاني زاده به تحصيل خود ادامه داد. در سال 1315 به استخدام وزارت معادن درآمد. در سال 1327 شمسي به دانشياري دانشگاه منصوب شد. چندي بعد به استادي دانشگاه تبريز دست يافت. وي از اعضاي افتخاري هيئت علمي دانشگاه الازهر قاهره و دمشق بود.استاد احمد ترجاني زاده در اوايل آبان ماه شمسي در تبريز درگذشت. اشعار شيوايي به فارسي و عربي و تأليفات بسياري دارد كه اغلب توسط دانشگاه تبريز به چاپ رسيده است.استاد قاضي طباطبايي در مورد وي مي نويسد : اهل فضل و كمال و ارباب عدل و انصاف بر اين قضيه معترفند كه فاضل محترم جناب آقاي احمد ترجاني زاده دامت افاضاته مايه فخر و اعتبار و آبروي دانشگاه جوان تبريز و علاوه بر تبحر و احاطه در دو زبان فارسي و عربي شاعر و نويسنده زبردستي هم هستند. استاد ترجاني زاده نظر به تسلط و مهارتي كه در شرح دقيق نكات زبان عربي دارند مورد تحسين و اعجاب فضلاي طراز اول قرار گرفته و روي همين اصل است كه ادباي ممالك عربي و بالخاصه دانشمندان مصري استادي ايشان را مسلم دانسته اند.فهرست آثار استان ترجاني زاده به شرح زير است :

- تاريخ ادبيات عرب، تفسير جزء سي ام قرآن، ياد ياران گذشته، چكامه كاخ ادب، اشعار و سروده ها، رساله علم وضع (نشريه دانشكده ادبيات تبريز)، يادگار بزرگمهر يا ذكري بوذرجمهر (به زبان عربي) نشريه دانشكده ادبيات، رساله آداب بحث، مجمل تاريخ عرب، شرح معلقات سبعه(دانشفروز،1378،ص111).

علاءالدين تكش

فرزند حسين بيگلربيگي در يك خانواده سرشناس اروميه متولد شد. وي از معلمان صاحب نام در رشته تاريخ و ادبيات بود و در تاريخ جهان ايران مطالعات عميقي داشت و خود از تحليل گران تاريخ حوادث آذربايجان بود. گاهي شعر نيز مي سرود.در سال 1346 در آموزش و پرورش بازنشسته شد و ايام فراغت خود را به مطالعه و تحقيق سپري ساخت و بعد از 72 سال عمر دارفاني را وداع گفت. بنا به وصيت خود او، وي را در روستاي آغچه قلعه اروميه به خاك سپردند.آثار او عبارتند از :

- به زادگاهم، حماسه ژاندارمري و بزرگان و سخنسرايان آذربايجان غربي(دانشفروز،1378،ص112). ).