پل باراندوز

      اين پل دوره قاجاري در حدود پانزده كيلومتري جاده اشنويه – اروميه ، بر روي رودخانه باراندوز ساخته شده است .پل باراندوز چهل متر طول پنج متر عرض ، شش چشمه بزرگ با قوس جناقي و 5 چشمه طاق كوچك با طاق رومي دارد.

جهت پل شمالي جنوبي است و پنج پايه دارد ، ديوار پايه ها با تخته سنگ هاي بزرگ مكعبي شكل با ملاط آهك ساخته شده اند. ولي داخل ديواره پايه ها را لاشه سنگ هاي ريز و درشت و با ملاط آهك پركرده اند. اندازه اين پايه ها بدون احتساب آب شكن ها 60/3× 55/5 متر و ارتفاع آنها 80/1 متراست . پايه هاي پل در جهت مخالف جريان آب داراي آب شكن هاي مثلثي شكل به اندازه 50/2 متر است . اين آب شكن ها نيز با تخته سنگ هاي بزرگ مكعبي شكل با ملاط آهك تا قسمت پايه طاق ها بالا برده شده اند. چشمه هاي پل باراندوز دو به دو با هم مساوي و هم اندازه هستند و چشمه هاي وسطي يعني چشمه سوم و چهارم بزرگترين چشمه هاي اين پل به شمار مي روند. علاوه بر چشمه هاي بزرگ ، چشمه طاق هاي كوچك بر روي پنج پايه اين پل قراردارند اين چشمه طاق هاي كور علاوه بر جنبه تزئيني ، براي كم كردن بار اضافي پل بر روي آن تعبيه شده اند. اندازه اين چشمه طاق ها به طول 20/1 متر و به ارتفاع 20/1 متر است و با طاق هلالي يا رومي و يا آجر پوشيده شده اند بدنه پل را با آجرهاي سرخ رنگ تا قسمت گذر پل بالا برده اند و داخل ديواره هاي بدنه را با قلوه سنگ هاي رودخانه اي و ملاط آهك پر كرده اند. در بدنه پل علاوه بر چشمه طاقهاي كور ، نيم ستون هاي تزيني نيز تعبيه شده است. شيب پل باراندوز از سوي طاق هاي سوم و چهارم به دو طرف است. سطح گذر پل به علت بزرگتر بودن طاق جناقي پل از ساير طاق ها و به علت متقارن بودن طاق هاي بزرگ داراي شيب ملايم به دو طرف شمال و جنوب است. مصالح بنا از سنگ هاي تراشيده شده ، تخته سنگ هاي نامنظم ، قلوه سنگ و آجرهاي سرخ رنگ با ملاط آهك است(حیدری،1382،ص134).