يكي از بناهاي زيباي منطقه جنوب درياچه اروميه ساختمان پلي تاريخي است كه بر روي رودخانه گادر ( Gadar ) بسته شده است و راه ارتباطي مهاباد ـ اروميه را در گذشته هموار كرده است . اين پل كه شاهراه ارتباطي خوبي بين دو شهر ذكر شده ، بوده است و عبور و مرور از روي آن انجام مي گرفت در نزديكي روستاي مميند و در دامنه كوهي به همين نام با ديد منظوري بسيار زيبا قرار گرفته است . اين پل داراي سردهانه قوسي شكل است و يادآور پل هاي دوره ساساني است ، پي اصلي آن از سنگ هاي گرانيتي محل تشكيل يافته و بقيه بدنه تا قسمت فوقاني آن از آجر چهارگوش اواخر دوره قاجار مي باشد . فرم تشكيل و معماري ارزنده آن خاطراتي از حوادث سالهاي قبل از جنگ جهاني اول را تداعي مي كند . كف بخش فوقاني آن يعني نقاطي كه تردد از روي آن انجام مي گرفت به وسيله سنگ ماسه هاي درشت رودخانه سفت و سخت بهم چسبيده است و در اثر زمان و تردد انواع وسايل قديم و جديد استواري و تحكم آن افزون شده است . طول پل كلاً 25 متر و عرض آن 8 متر است ، اين پل به نامهاي ديگري همچو پل « برده زرد » و « بهراملو » نيز خوانده مي شودتاريخ ساخت دقيق آن مشخص نيست اما طبق روايات افراد محلي گويا زير بناي آن در دوره قاجار ريخته شده و در دوره پهلوي اول بازسازي گرديده است ، اما آنچه مسلم است اينكه نوع آجرهاي موجود و معماري سنتي و مصالح بكار رفته در آن نمايانگر نوع ساختمانهاي مشابه در دوره قاجاربه است .